تلاوشگه

«لغت نامه دهخدا»

[تَ وُ گَ] (اِ مرکب) مخفف تلاوشگاه :
هم از آب دریا به دریا کنار
تلاوشگهی دید چون چشمه سار.نظامی.
رجوع به تلاوش و تلاوشگاه شود.