«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) گزیدن کسی را کژدم و مار. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || طعن کردن کسی را به سخن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).