«لغت نامه دهخدا»
[تَ لَطْ طُ نُ / نِ / نَ دَ](مص مرکب) نرمی کردن. مهربانی نمودن. تلطف کردن : چون سخت و درشت شدند تلطف نمایند و دوستی جویند. (گلستان). رجوع به تلطف و تلطف کردن شود.