«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) سخت مانده گردانیدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). تحامل بر دابه تا آنجا که مانده گردد. (از اقرب الموارد). || سست و مانده یافتن دابه را. (از اقرب الموارد).