تلفظ

«لغت نامه دهخدا»

[تَ لَفْ فُ] (ع مص) سخن گفتن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || تکلم و بیان و ادای حروف شمرده بطور وضوح. (ناظم الاطباء). || از دهان انداختن چیزی(1). (آنندراج).
(1) - بدین معنی لفظ درست است.