«لغت نامه دهخدا»
[تِ لِ فُ نِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) رادیو. و اساس آن مانند تلگراف بی سیم بر امواج الکترومانیتیک قرار دارد بدین ترتیب که دستگاه فرستنده مانند مهیج «هرتز» تولید امواج الکترومانیتیک می کند و در نقطهء دیگر این امواج در اجسام هادی جریان (آنتن) القاء می نماید (مانند مشدد هرتز) با این اختلاف که در تلگراف بی سیم می توان امواج مستهلک شونده و محفوظ بکار برد ولی در تلفن بی سیم (رادیو) فقط از امواج محفوظ باید استفاده کرد. (از فیزیک رهنما نوروزیان رضا قلی زاده). رجوع به رادیو و تلفن و تلگراف بی سیم شود.