«لغت نامه دهخدا»
[تِ لِقْ قا عَ] (ع ص، اِ) مرد بسیارسخن. || لقب نهنده مردم را. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || گول. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). احمق. (اقرب الموارد). || تلقاع. عُیبَه. (اقرب الموارد). رجوع به مادهء قبل شود.