«لغت نامه دهخدا»
[تَ لَقْ قُ] (ع مص) دریافتن و واگرفتن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). بمشافهه گرفتن چیزی را از دهان. فارابی گوید: تلقن الکلام؛ اخذهُ و تمکن منهُ. (اقرب الموارد).