تلمیظ

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع مص) حق کسی را بدو دادن. || چشانیدن چیزی را. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به تلمظ شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر