«لغت نامه دهخدا»
[تِ لِ ءِ رَ / رِ] (اِ مرکب)آوازی که از دایره به نواختن برآید. (آنندراج) (بهار عجم). || نام بازی و آن چنان است که طفلان خطی کشیده مهره بازی کنند و مهرهء هرکه از آن دائره برآید برد ازوست. (آنندراج) (بهار عجم). || بمعنی زدن دائره و دف به انگشتان تا صدا از او برآید. (آنندراج) (بهار عجم).