«لغت نامه دهخدا»
[تَ لْ] (ع مص) یکدیگر را پناه گرفتن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). اسم است بمعنی ملاوذه. یقال: لهم تلواذ؛ ای ملاوذه یلوذ بعضهم ببعض. (از اقرب الموارد).