«لغت نامه دهخدا»
[تُ] (ع اِ) جِ تل. (اقرب الموارد) : و تنبت فی مواضع قریبه من البحر و فی تلول. (ابن البیطار، یادداشت بخط مرحوم دهخدا). رجوع به تل و تلال شود.