«لغت نامه دهخدا»
[تِلْ وَ] (ع اِ) مؤنث تلو. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). مؤنث تلو یعنی بچهء مادهء خر و استر. (ناظم الاطباء). رجوع به تلو شود.
