تله

«لغت نامه دهخدا»

[تِلْ لَ] (ع اِ) کوزه ای از پوست طلع. (منتهی الارب) (آنندراج). مشربه ای از غلاف طلع. (ناظم الاطباء). || یک بار افتادن، مصدر است برای مره. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر