«لغت نامه دهخدا»
[تَ دُ] (ع مص) نافرمانی کردن. || سستی و کاهلی کردن. || سپس ماندن از کاری. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
