تمام مایه

«لغت نامه دهخدا»

[تَ یَ / یِ] (ص مرکب) کامل. بحد کافی: نهاری کم مایه طعامی بود که پیش از طعام تمام مایه خورند. (حاشیهء فرهنگ اسدی نخجوانی، یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر