«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) نیرومند و توانا گردانیدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). تقول: محلنی یا فلان؛ ای قونی. (اقرب الموارد). || واداشتن شیر در وعا. (تاج المصادر بیهقی). قرار دادن شیر در پوست برهء شیرخواره و آن را شکوه نامند. (از اقرب الموارد).