«لغت نامه دهخدا»
[تَ مَدْ دُ تَ] (مص مرکب) دارای تربیت بودن. (ناظم الاطباء). شهرنشین بودن و در مرحلهء کامل تربیت اجتماعی قرار داشتن. خلاف بربریت.