تمران فرنده

«لغت نامه دهخدا»

[تَ فَ دَ] (اِخ)(1) لقب مهتر ناحیهء تمران به گوزکانان. (حدود العالم). رجوع به تمران شود
(1) - در حدود العالم چ مینورسکی چنین آمده: Baranda) فرنده) Tamran-waranda.