تمشع

«لغت نامه دهخدا»

[تَ مَشْ شُ] (ع مص) خوردن هرچیز که در کاسه بود. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || پاک کردن خود را از پلیدی یا بخصوص به سنگ استنجا کردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر