«لغت نامه دهخدا»
[تَ مَغْ غُ] (ع مص) بدرد آمدن شکم. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یقال: تمغص بطنی؛ اوجعنی. (اقرب الموارد).
