«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) بی آرام و ناراحت کردن کسی را: مللتهُ تملیلا؛ بی آرام و ناراحت کردم او را. (ناظم الاطباء). || برگرداندن چیزی را: ملل الشی ء تملیلا، قلبهُ. (از اقرب الموارد).