تمیم الداری

«لغت نامه دهخدا»

[تَ مُدْ دا] (اِخ) ابن اوس بن خارجه الداری. مکنی به ابورقیه. صحابی است و در سال نهم از هجرت اسلام آورد. بخاری و مسلم هیجده حدیث از وی روایت کرده اند و در سال چهلم از هجرت در فلسطین درگذشت و مقریزی کتابی دارد بنام «ضوءالساری فی معرفه خبر تمیم الداری». (از اعلام زرکلی ج1 صص165-166). رجوع به الاصابه ج1 ص197 و عیون الاخبار ج1 ص297 و سیره عمر بن عبدالعزیز ص14 و تاریخ الخلفا ص126 و تاریخ گزیده ص163 و 220 و 240 و عقدالفرید ج2 ص196 و ج3 ص351 و ج7 ص252 و 307 و قاموس الاعلام ترکی و اخبار مصر و القاهره ص82 و حبیب السیر چ خیام ج4 ص677 و 678 شود.