«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ص نسبی) آنچه بدان نیک از بد شناسند : حاجت مندی مردم بدین آلت های علمی و علمهای تمییزی از بهر غذاء خویش ما را گواست برآنک اندر وی جوهری علم پذیر است. (جامع الحکمتین ناصرخسرو ص207).