«لغت نامه دهخدا»
[تَ بِ لَ / لِ] (ع اِ) جِ تنبل. (المنجد). جِ تنبل و تنبال و تنباله و تنبول. (اقرب الموارد). تنابیل. (اقرب الموارد). و رجوع به این کلمات شود.
