«لغت نامه دهخدا»
[تَ طُ] (ع مص) باهم سرون زدن قچقار. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یکدیگر را سرو زدن. (زوزنی). || یکدیگر را فاکوفتن. (زوزنی).
