«لغت نامه دهخدا»
[تَمْ شَ / شِ] (اِ) لوله های سفالین که بهم پیوندند در زیر زمین، رفتن آب را. لوله ها از سفال پخته که راه و مجرای آب از آن راست کنند. لولهء سفالین که برای آبراهه بکار برند. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).