«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) مبالغهء نتف. (تاج المصادر بیهقی). موی برکندن (شدد للمبالغه). (منتهی الارب) (از آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
