«لغت نامه دهخدا»
[تَ نَحْ حی] (ع مص) (از «ن ح و») تکیه کردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (از اقرب الموارد). || (ع مص) از «ن ح ی») دور شدن. (زوزنی). با یک سوی شدن. (تاج المصادر بیهقی). زایل شدن و دور شدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یقال: نحاه عن مکانه فتنحی عنه. (اقرب الموارد).