تندیور

«لغت نامه دهخدا»

[تُنْدْ] (اِ) جستن و برجستن. (برهان) (آنندراج). || (ص) برجهنده و رقصنده. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر