تنصیص

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع مص) ظاهر کردن. (غیاث اللغات) (آنندراج). || مبالغت در نص و قول نحویان در کلمهء «لا» انها لنفی الجنس علی سبیل التنصیص؛ یعنی نه بر سبیل احتمال. (از اقرب الموارد) : چه هر کرا به تنصیص این تخصیص داده باشد که الرجال قوامون علی النساء(1). (سندبادنامه ص112). || سخت گرفتن بر غریم خود و مناقشه نمودن. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || قرار دادن بعض کالا را بر فوق بعضی. (از اقرب الموارد).
(1) - قرآن 4/34.