«لغت نامه دهخدا»
[تَ نَظْ ظُ] (ع مص) چشم داشتن به درنگ. (تاج المصادر بیهقی) (از زوزنی) (از دهار). چشم داشتن به چیزی. || نگریستن در چیزی. || درنگ کردن و مهلت دادن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).