«لغت نامه دهخدا»
[تَ نَقْ قُ] (ع مص) خجک دار گردیدن جای از گیاه پاره ها. || اندک اندک اخذ کردن خبر را. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و در الاساس: تنقطت الخُبزَ؛ اکلتهُ نقطهً؛ ای شیئاً شیئاً. (از اقرب الموارد).