«لغت نامه دهخدا»
[تَ مَ / مِ] (حامص مرکب)کم وسعتی میدان. محدودیت : فلک هم مرکبی تند است کژجولان که چون کشتی عنان بر پاردم دارد ز روی تنگ میدانی. خاقانی. رجوع به مادهء قبل و تنگ و دیگر ترکیبهای آن شود.