تنواط

«لغت نامه دهخدا»

[تَنْ] (ع اِ) آرایش هوده که از وی درآویزند چون علاقه ها و جز آن. (منتهی الارب). آرایش هوده که بر آن علاقه های چند و جز آن بیاویزند. (ناظم الاطباء). آنچه برای زینت بر هودج آویزند. (از اقرب الموارد) (از المنجد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر