«لغت نامه دهخدا»
[تَ نَوْ وُ] (ع مص) دست به دستار مالیدن و پاک کردن، یقال: تنوش یده بالمندیل؛ ای مشها من الغمر. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد).
