«لغت نامه دهخدا»
[تَنْ] (ع مص) آویختن. (از اقرب الموارد): نوط القربه تنویطاً؛ آویخت آنرا تا روغن مالد. (منتهی الارب) (از آنندراج) (ناظم الاطباء). اثقال مَشک برای مالیدن روغن. (از اقرب الموارد).