«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (نف مرکب) که بیکس میرد. که در مرگ وی کسی در بالینش نباشد. که در حال مرگ کسی از وی تیمارداری نکند و او را پرستاری نباشد : بداند هرکه باتدبیر باشد که تنهاخوار، تنهامیر باشد.نظامی. رجوع به تنها و دیگر ترکیبهای آن شود.