«لغت نامه دهخدا»
[تِنْ نی نِ مَ رَ کَ / کِ](ترکیب اضافی، اِ مرکب) تنین هیجا. تنین غزا و امثال آن. کنایه از کمند و شمشیر و نیزه و مرد شجاع. (انجمن آرا). رجوع به تنین شود.