«لغت نامه دهخدا»
[تَ ءَ] (ع اِمص) (از «وءد») آهستگی و درنگی. تؤده [ تُ ءَ دَ / تُءْ دَ ] مثله. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء). رزانت و تأنی. (از اقرب الموارد).
