تواسی

«لغت نامه دهخدا»

[تِ](1) (اِ) فرش منقش را گویند مانند قالی و گلیم و پلاس الوان. (برهان). گلیم و فرش منقش باشد. (فرهنگ جهانگیری) (فرهنگ رشیدی) (انجمن آرا) (آنندراج) : فکنده ست فراش باد بهاری تواسیّ الوان ابر کوه و کردر. عبدالقادر نائینی (از فرهنگ رشیدی). (1) - در انجمن آرا و به تبع در آنندراج به فتح اول «تَواسی» آمده است.