«لغت نامه دهخدا»
[تَ فُ تَ] (مص مرکب)سازواری داشتن در رای. یگانگی داشتن در فکر. همفکری داشتن. هم رای بودن در امری. رجوع به توافق و دیگر ترکیبهای آن شود.