«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع اِ) دوالها که بدان کوههء زین بندند. «تآکید» بالهمزه کذلک. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ظاهراً مانند تعاشیب مفرد ندارد. (از اقرب الموارد). اَکائِد. تَآکید. مَیاکید. || جِ توکید. تأکیدات. (ناظم الاطباء).