توپال

«لغت نامه دهخدا»

(اِ) ریزهء زر و سیم و مس و امثال آن باشد و آنرا براده نیز گویند. (فرهنگ جهانگیری) (از فرهنگ رشیدی). همان توبال به بای موحده است. (برهان) (آنندراج). ریزه های زر و سیم و آهن و مس. توبال. (ناظم الاطباء). اما در قاموس بالضم و بای تازی، ریزهء مس و آهن که در وقت کوفتن جدا شود و بنابراین عربی خواهد بود یا معرب کرده اند.(1) (فرهنگ رشیدی). (1) - توبال فارسی معرب است. (از اقرب الموارد). و رجوع به توبال شود.