«لغت نامه دهخدا»
[خوَرْ / خُرْ دَ] (مص مرکب) اصطلاحی در قمار، کنایه از عقب نشینی و بطور موقت کنار رفتن از ادامهء بازی در مقابل حملهء طرف مقابل که آنرا توپ زدن نامند و معمو هنگامی این اصطلاح را بکار برند که توپ زننده با دست خالی و موقعیت نامساعدی حمله کند و طرف را بترساند و او را از ادامهء بازی و حملهء متقابل بازدارد. رجوع به توپ زدن و توپ گرفتن شود.