«لغت نامه دهخدا»
[گِ رِ تَ] (مص مرکب) در اصطلاح قمار، ایستادگی و حملهء متقابل کردن در برابر کسی که توپ می زند. از جای نشدن تا دست توپ زن را باز کند. نهراسیدن از افزایش مبلغ قمار که توپ زن برای ارعاب او پیشنهاد می کند. مقابل توپ خوردن. رجوع به توپ زدن و توپ خوردن شود.