«لغت نامه دهخدا»
[تو تِ سِ گُ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) نباتی است خاردار، در برگ و گل شبیه به گل سرخ و ثمر آن در طعم و شکل مانند توت سیاه اندک مدور و سه پهلو. آن را به فارسی ورد نیز گویند و در دیلمان و مازندران تمش و به ترکی بگورنیکان خوانند و در عربی علیق گویند، کذا فی المخزن. (انجمن آرا) (آنندراج). توت وحشی و تمش. (ناظم الاطباء). رجوع به تمشک شود.