«لغت نامه دهخدا»
(1) [تو تَ] (اِ) درمی بوده است از پیش چون کژکی و فنجی. (لغت فرس اسدی چ اقبال ص527). یک قسم درمی که در قدیم رایج بوده و توبکی نیز گویند. (ناظم الاطباء). قسمی زر مسکوک. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) : به ابر رحمت ماند همیشه کفّ امیر چگونه ابر کجا توتکیش باران است.عماره. رجوع به توبکی شود. (1) - در ناظم الاطباء با گاف فارسی (توتگی) ضبط شده است.