«لغت نامه دهخدا»
[غُ] (ص مرکب) دارای غباری بخاصیت توتیا. دارای غباری چون سرمه که روشنی بخش و نیرودهندهء دیده باشد : قریر دیدهء فتح و ظفر به شرق و به غرب ز جنبش سپه توتیاغبار تو باد.سوزنی. رجوع به توتیا و دیگر ترکیبهای آن شود.