توجرمه

«لغت نامه دهخدا»

[جَ مَ] (اِخ) اسم مردی از اولاد یافث بود. گویند که بیت توجرمه اسم شهر یا بلادی می باشد که اهل آنجا با صور تجارت اسب و استر داشتند. (از قاموس کتاب مقدس) : در توراه هم از اسب و استر و گردونه توجرمه(1) که ارمنستان و کتپتوکا(2) باشد یاد شده است. (فرهنگ ایران باستان ص278). (1) - Thogarma. (2) - Katpatuka.